«Αυτή είναι μία λίστα με πράγματα που χρειάζονται τα παιδάκια στο ΠΙΚΠΑ Πεντέλης...»
Έτσι άρχιζε το μέιλ που έλαβε η εκπομπή «Συμβαίνει Τώρα» πριν από λίγες μέρες. Ακολουθούσε μια σειρά πραγμάτων, από σεντόνια, πετσέτες, κουβέρτες, πιπίλες έως και παπουτσάκια με συγκεκριμένα νούμερα, για τα 37 παιδάκια που φιλοξενούνται στο «αναρρωτήριο» της Πεντέλης.
Και μείς που είμαστε συνηθισμένοι κάθε μέρα να ακούμε από παράπονα μέχρι βρισιές για το ότι είμαστε δημοσιογράφοι και δεν κάνουμε τίποτα να βοηθήσουμε φτωχούς, αδύνατους και αγανακτισμένους με το κράτος συμπολίτες μας, κοιτούσαμε παγωμένοι τη λίστα και τα ονόματα με τις ηλικίες.
Πέτρος 20 μηνών Νο παπουτσιού 21, Βιβή 3,5 ετών Νο παπουτσιού 25, Παναγιώτης 1,5 ετών Νο παπουτσιού 20 και μετά… άρρεν 4 μηνών, θήλυ 11 μηνών, άρρεν 5 μηνών… ψυχούλες χωρίς όνομα, που είχαν ανάγκη από σαλιάρες, κρέμες συγκάματος, κουταλάκια, ηλεκτρικό καλοριφέρ…
Πολύ γρήγορα μιλήσαμε με τον αρμόδιο. Μας ξεκαθάρισε ότι το μέιλ ήταν παλιό. Ότι όλες οι ανάγκες των παιδιών είχαν καλυφθεί αμέσως από προσφορές ιδιωτών, λίγο μετά τα Χριστούγεννα. Μας ευχαρίστησε και, πάνω στη συζήτηση, ανέφερε ότι οι ανάγκες του ΠΙΚΠΑ Πεντέλης για πετρέλαιο θέρμανσης καλύπτονται από προσφορές ιδιωτών. Είμαστε καλυμμένοι, μας είπε, μέχρι να γίνει ο απαραίτητος διαγωνισμός. Ήταν συγκινημένος: «Οι Έλληνες συνεχίζουν να προσφέρουν ό, τι μπορούν, παρά την κρίση».
Νοιώσαμε καλύτερα και στραφήκαμε στην επικαιρότητα, που άλλωστε είναι και η δουλειά μας. Συμφωνία Ελλάδας και Τρόικας. Εγγυήσεις των αρχηγών των κομμάτων. Προσαρμογή. Δημόσια προσφορά για το PSI, ημερομηνίες, πρόσωπα, ονόματα. Αλλά τα ονόματα του Παναγιώτη, της Βιβής, του Πέτρου, έρχονταν συνέχεια μπροστά μας. Όπως και τα πρόσωπα των παιδιών χωρίς όνομα, που βρήκαν καταφύγιο στο αναρρωτήριο, όπως των αστέγων, που προσπαθούν να επιβιώσουν στην παγωνιά, των αρρώστων, που δε βρίσκουν γιατρειά, των ανέργων, που παλεύουν να σώσουν την αξιοπρέπειά τους, των ξένων, που περιμένουν δουλειά στο δρόμο της Κλεισθένους, των ζητιάνων στα φανάρια…
Τα πρόσωπα των Ελλήνων, που γίνονται κάθε μέρα φτωχότεροι, αλλά πεισματικά παραμένουν άνθρωποι.
